|
Vestixios da Cultura Castrexa e Romana..
Durante a ocupación romana de Galicia, o
Morrazo pertencía ó convento Bracarense (con capital en Braga) e a
poboación indíxena que habitaba estas terras entre o río Lerez e a
ría de Vigo estaba incluida na tribu dos Helleni, nome que non debe
inducir a crer que eran pobos de colonización grega.
Estes indíxenas vivían en poboados chamados castros que eran
murallas circulares ou elípticas feitas de pedras e terra en lugares
altos, dentro había casas e constitúen os poboados da época
prerromana e romana.
En Cangas destacan os castros de O Castelo en Darbo, Liboreiro en
Coiro e o Facho no Hío.
Nestes castros* atopouse cerámica da época romana e aras romanas,
dedicadas a deuses indíxenas.
*De todos eles merece especial atención por ser único non só en
Galicia senón na Península Ibérica
"O Facho
en Hío."
Da época romana está a chamada vila Pipín e tres piscinas
atopadas na praia de Pinténs que se dedicaban á salgadura de peixe.

O
Nacemento da Vila..
Na primeira metade do século XV, moitos
veciños das parroquias colindantes de Darbo e Coiro aséntanse no
fronte marítimo; por iso aparecen referencias a que viven i exercen
o seu oficio de mareantes no Porto de Cangas. O seu número chegaría
a ser superior ó da parroquia de Darbo, articulándose entón un
incipiente núcleo urbán onde destacan dous barrios, O Señal e O
Costal, núcleos primixenios da vila.
En 1467, e debido ó clima de anarquía política e os constantes
abusos da nobreza, Cangas veuse inmersa nunha gran revolta popular e
antiseñorial conocida como a
"2ª Guerra Irmandiña". Foi entón cando os sublevados derrocaron a Fortaleza de Darbo,
pertencente á mitra arcebispal de Santiago.
A nosa poboación empeza a ser citada como vila
a partires do século XVI, cando se levanta a igrexa que pasaría a
ser Colexiata no 1545. Neste momento constrúense outros importantes
edificios como o Hospital, e se configura xa como cabeza de
Xurisdicción do Morrazo, dotada de Reximento (Concello), con
notarios, escribanos públicos, e xuices nomeados polo Arcebispo de
Santiago. De el dependería Cangas dende entón, e nela cobraba medio
dezmo por medio de fieis (inspectores de tributos) propios.
A segunda metade do século XVI é a época de máximo esplendor baseado
na exportación de peixe a Portugal, portos andaluces e portos do
Cantábrico. A vez convírtese en centro importador de viños de
Andalucía e de viños galegos de Rivadavia que se consumen na vila e
se reexportan a portos do Cantábrico. Esta actividade fanna un
nutrido grupo de burgueses que se enriquecen sendo mercaderes i
exportadores de peixe salgado (sardiña) ou seco (polbo).
A comezos do XVII a próspera economía de Cangas entra en crise trala
invasión de Piratas Berberiscos en 1617.Pouco despois aparecen na vila un gran número de procesos por
bruxería, entre eles o de María Soliña.
No 1702, os veciños viron con pavor como unha xigantesca escuadra
anglo-holandesa adéntrase na ría, perseguindo a unha flota
franco-española procedente de América cargada de inmensas riquezas.
En prevención, as maiores riquezas tiñan sido trasladadas a outras
vilas e lugares próximos, pero esta vez Cangas librouse do saqueo.
En cambio, outras poboacións da ría (como Redondela) foron obxeto de
rapiña e pillaxe por parte do inimigo, trala súa victoria na Batalla
de Rande.
A comezos do XVII a próspera economía de Cangas entra en crise trala
invasión de "Piratas
Berberiscos" en 161.
Pouco despois aparecen na vila un gran número
de procesos por bruxería, entre eles o de "María Soliña".
No 1702, os veciños viron con pavor como unha xigantesca escuadra
anglo-holandesa adéntrase na ría, perseguindo a unha flota
franco-española procedente de América cargada de inmensas riquezas.
En prevención, as maiores riquezas tiñan sido trasladadas a outras
vilas e lugares próximos, pero esta vez Cangas librouse do saqueo.
En cambio, outras poboacións da ría (como Redondela) foron obxeto de
rapiña e pillaxe por parte do inimigo, trala súa victoria na "Batalla
de Rande".
La población agraria cultivará tierras que
son del directo dominio del sector eclesiástico y noble, que pagará
foros por las mismas, que son percibidos por los señores medianeros
(hidalgos de segunda fila que aforan tierras a campesinos).
Después de 1750 la actividad industrial de
salazón pasa a manos de los fomentadores catalanes que se instalan
en Bueu y tienen fábricas en Aldán e Hío.
A comienzos del siglo XX, las salazones comienzan a dejar paso a las
fábricas de conserva que llevarán el protagonismo de la actividad
industrial, y después de 1939 se instala en Cangas el enorme
complejo conservero de Massó que llegará a tener mas de 1000 puesto
de trabajo y que entra en crisis en la década de 1980 hasta
desaparecer.
Hoy la villa es un centro urbano que depende en lo económico del
área de Vigo aunque el sector de servicios es la actividad
principal, sigue teniendo importancia el sector pesquero con una
importante marinería que pesca en los caladeros de Gran Sol y en
caladeros de África. El futuro está en la apuesta por el Turismo y
hay un elevado desarrollo del sector inmobiliario, porque su clima,
playas, deportes náuticos y gastronomía hacen que sea la segunda
residencia de numerosos visitantes.


El Nombre de Cangas..
El nombre de Cangas aparece por primera vez en la Historia en
un documento de 1160, en el que el mismo rey Fernando II dona
la heredad de Cangas, situada a orillas del mar, a un tal Varela,
presumiblemente un caballero.
Nuestra población empieza a ser citada como
villa a partir del siglo XVI, cuando se levanta la iglesia que
pasaría a ser Colegiata en 1545. En este momento se construyen otros
importantes edificios como el Hospital, y se configura ya como
cabeza de Jurisdicción del Morrazo.


|