|
|

Aldán
Poucas poblacións de tan reducido tamaño
posuen unha ría propia, protexida polos Cabos Udra e Punta Couso.
Aldán é unha vila mariñeira, onde o viaxeiro pode contempla-las
vivendas deste antigo burgo mariñeiro, mesturadas con centenarios
hórreos que nos amosan a pervivencia dunha arquitectura popular que
soubo resistir o paso dos séculos.
Especial atención merecer o seu paseo
marítimo que conduce ata o porto bordeando a praia.
O núcleo da parroquia sorpréndenos coa portada da Iglesia Parroquial
de San Ciprián, de trazas neoclásicas, e a torre almenada, que se
ergue tralos muros que delimitan o adro da igrexa, unha estreita rúa
guiaranos ata a fachada do pazo, morada da nobre liñaxe dos Aldao,
que dominou estas terras dende a remota Idade Media. Á mesma época
corresponde a ponte emprazada en fronte da mansión, sobre o río
Orxas. Este curso fluvial alberga muíños e unha feraz vexetación que
pode servir de escusa para o paseo.

Cangas
É a capital do termo municipal que hoxe
supera os 25.000 habitantes. O primeiro que chama a atención do que
nos visita por primeira vez é a riqueza do seu patrimonio
histórico-artístico. Paga a pena perderse polas estreitas rúas do
Casco Vello, descubrindo os exemplos de arquitectura popular
mariñeira, as casas de patín ou as casas terreñas. Chegando as
preciosas prazas como a de Síngulis ou a do Costal e admirando os
nobres edificios brasonados.
Aínda que, de seguro, o que máis o
impresionará e a Excolexiata de Santiago, que data do século XVI. É
preciso visitar detidamente este monumento, e admirar a súa fachada
renacentista, as súas portentosas bóvedas góticas, as súas tallas e
retablos barrocos. Á saída e baixando pola Rúa Real, chegará a
Alameda, na que se conservan importantes obras escultóricas de Xoán
Piñeiro ou Francisco Asorey. A poucos pasos, nos Xardíns do Señal un
paseo que bordea a vila ata chegar a praia de Rodeira, amosanos dun
lado a Capela do Hospital, monumento emblemático do século XVIII, e
do outro o porto deportivo.

Coiro
Coiro é, fundamentalmente, unha parroquia de interior, e o seu
principal atractivo son lugares como a “Carballeira de Coiro”, un
dos Espacios Naturais Protexidos cos que conta o noso Concello.
Estamos a falar dunha fraga tipicamente atlántica onde se mesturan
especies coma carballos, castiñeiros, salgueiros, ou bidueiros entre
outras. O río Bouzós, que atravesa o lugar esconde numerosos muíños.
Un deles, o de “Fausto”, foi restaurado e o viaxeiro pode comprobar
como funcionaban estes curiosos enxeños.
 |
 |
Coiro é tamén terra de pazos, pertencentes a importantes liñaxes
fidalgas, paga a pena deterse a contemplar os de A Retirosa e O
Xistro. Tamén son abondosos os edificios brasonados, como o do
Cruceiro, que aínda ostenta o escudo da Inquisición.
Tamén a Casa Rectoral amosa dúas boas labras heráldicas,
representando unha delas á poderosa familia dos Mondragón, marqueses
de Santa Cruz de Rivadulla. Pero o máis impresionante é a Igrexa de
San Salvador, obra que os irmáns Novas realizaron no 1784, onde
destaca a torre cunha rica ornamentación barroca.


Darbo
Darbo, igual cas restantes parroquias do municipio, posúe un litoral
privilexiado, pero é moito máis que area e mar. No Monte de San
Roque atoparemos unha pequena capela. Alí gozaremos dunha panorámica
de toda a vila e gran parte da ría de Vigo. Os amantes das camiñadas
atoparán no "Balcón
do Rei” un entorno espléndido para desenvolver a súa
práctica deportiva favorita.
A parroquia conta con abondosos exemplos de arte popular, como son
os cruceiros e os petos de animas. Son tamén numerosas as capelas e
pequenos santuarios de grande antigüidade, coma os de San Pedro e
San Blas, pero non cabe dúbida de que a xoia arquitectónica de Darbo
é a Igrexa Parroquial de Santa María. Construída no século XVIII
salientable pola súa decoración e proporcións, que deron como
resultado un dos mellores resultados do barroco rural galego. Un
centenario cruceiro custodia a entrada da igrexa, que na súa parte
posterior conta cunha fonte barroca.

Hio
Existe en Cangas un conxunto monumental de
extraordinaria importancia, o que podemos
contemplar na parroquia do Hío.
Alí atopámo-lo cumio da arte popular en
Galicia, O “Cruceiro de Hío". Compre admirar de vagar as súas numerosas
figuras e múltiples rostros que o animan
compoñendo a historia da redención dos homes.
O cruceiro erguese flanqueado pola
Casa Rectoral, unha verdadeira mansión
rural, levantada por Ventura de Aldao fai
máis de 300 anos.
Ademáis da súa historia, Hío deleitaranos
coa súa natureza,
así os cantís da Costa da
Vela, dunha beleza sobrecolledora abrirannos
o camiño para ascender ata o cume do Monte do
Facho. Dende eiquí o viaxeiro pode contemplar ademáis
das Illas Cíes e Ons, unha panorámica
impresionante que abarca gran parte das
Rías Baixas

|